Η θεραπεία μέσω Τέχνών περιλαμβάνει τεχνικές τόσο του Ψυχοδράματος, όσο και της Δραματοθεραπείας. Το παιχνίδι, η αναπαράσταση, η συμβολοποίηση, η εκδραμάτιση και ο αυτοσχεδιασμός είναι ορισμένα από τα μέσα θεραπείας που χρησιμοποιούνται.

 

Ιδρυτής του Ψυχοδράματος είναι ο Jacob Levy Moreno, ψυχίατρος στα χρόνια του Sigmund Freud που παρατηρούσε το παιχνίδι των παιδιών στα πάρκα της Βιέννης και έβλεπε πόσο εύκολα έμπαιναν σε ρόλους. Με αφορμή αυτό δημιούργησε το θέατρο του αυθορμητισμού. Έλεγε χαρακτηριστικά στον Freud: "Εσύ αναλύεις τα όνειρα τους, εγώ τους δίνω τη δυνατότητα να ονειρευτούν ξανά."

Το Ψυχόδραμα επικεντρώνεται στην αναπαράσταση και τη συμβολοποίηση καταστάσεων της ζωής που μας απασχολούν, μας δυσκολεύουν, μας δημιουργούν δυσάρεστα συναισθήματα και θέλουμε να τα διαχειριστούμε με τέτοιο τρόπο ώστε να ζούμε μια πιο λειτουργική και ευτυχισμένη ζωή.  Η ψυχοθεραπεία είναι μια μακρόχρονη διαδικασία που απαιτεί σεβασμό, αφοσίωση και συνέπεια προς τον εαυτό και τη διαδικασία. Για να μπορέσει ο/η θεραπευόμενος/η να φτάσει στα αίτια των προβλημάτων και να αλλάξει / εξελίξει πυρηνικές πεποιθήσεις που οδηγούν σε πάγιες συμπεριφορές απαιτείται χρόνος. Το θετικό της διαδικασίας του Ψυχοδράματος είναι ότι μέσω της δράσης οι συνειδητοποιήσεις γίνονται πιο προσβάσιμες και απτές και επέρχεται η κάθαρση και η ανακούφιση σε βαθύτερο επίπεδο.
 
Ορισμένα μέσα και τεχνικές που χρησιμοποιούνται στο Ψυχόδραμα είναι τα εξής: δαχτυλοκουκλάκια, αντικείμενα, φωτογραφίες, κέρματα, ζωγραφική, τεχνική άδειας καρέκλας, τεχνική αντιστροφής ρόλου. Ανάλογα με τη συμβολοποίηση και τη «σκηνική δράση» που κρίνει ο Ψυχοδραματιστής - Ψυχοθεραπευτής ότι θα βοηθήσει το θεραπευόμενο επιλέγεται και το κατάλληλο μέσο.
 
«Αν ο 20ος αιώνας ήταν ο αιώνας της ψυχανάλυσης, ο 21ος είναι ο αιώνας του ψυχοδράματος» έλεγε με βαθιά πίστη ο Moreno, καθώς προέβλεπε πως αυτή η εποχή της υπερπληροφόρησης δημιουργεί την ανάγκη για δράση / πράξη και όχι για ανάλυση. Η ψυχή σε δράση δεν κολλάει, προχωράει.

H Δραματοθεραπεία αποτελεί μακρόπνοη ψυχοθεραπεία και έχει τις ρίζες της στο Θέατρο. Βασίζεται στις θεωρίες του ιδρυτή του Ψυχοδράματος Jacob Levy Moreno, μεγάλων θεατρικών διδασκάλων όπως ο Antonin Artaud και o Jerzy Grotowski, αλλά και ψυχαναλυτών όπως ο Carl Jung.

Κάτω από αυτούς τους όρους εξέλιξης, δημιουργήθηκε το 1959 στην Αγγλία ο όρος Δραματοθεραπεία από τον Peter Slade. Θα μπορούσαμε να την ορίσουμε ως τη συστηματική χρήση δραματικών και θεατρικών μεθόδων με σκοπό τη θεραπεία. Από τότε, ο κλάδος αυτός εξελίσσεται διαρκώς, ενώ στην Ελλάδα ιδρύεται ο πρώτος Σύλλογος Δραματοθεραπευτών τη δεκαετία του ’80.

Οι τεχνικές που μπορούν να χρησιμοποιηθούν στη Δραματοθεραπεία περιλαμβάνουν το παίξιμο ρόλων, την δημιουργία και εκδραμάτιση ιστοριών, την κίνηση, τη ζωγραφική, τη δημιουργία και χρήση μάσκας, τον αυτοσχεδιασμό, την επεξεργασία κι εκδραμάτιση κειμένων όπως ποιημάτων, μύθων, θεατρικών έργων. Σε συνδυασμό με την Ψυχοδυναμική Ψυχοθεραπεία και με αφετηρία το εδώ και τώρα, δίνεται έμφαση στις πρώιμες εμπειρίες του ατόμου, που φαίνεται να επαναλαμβάνονται και άρα να διαιωνίζονται, καθορίζοντας τη δομή του ψυχισμού του.

Tο δυνατό σημείο της Δραματοθεραπείας είναι η άμεση σχέση που έχει με το θέατρο, το οποίο από τα αρχαία χρόνια γνωρίζουμε ότι δρα θεραπευτικά. Αξίζει να επισκεφθούμε τα Ασκληπιεία που βρίσκονται δίπλα από τα αρχαία θέατρα, όπως αυτό της Επιδαύρου. Το θέατρο συνδέεται άμεσα με το παιγνίδι, με την έμφυτη ικανότητα του ανθρώπινου είδους να παίζει ρόλους. Ο ρόλος είναι πολύπλευρος, εν μέρει κοινωνικά επίκτητος και θεμελιώδης για τη δόμηση της ανθρώπινης προσωπικότητας.

Σε μία κουλτούρα πολλαπλών επιλογών έχουμε ανάγκη έναν τρόπο για να συλλογιζόμαστε ή να υποδυόμαστε τα διάφορα επιμέρους κομμάτια. Ενας τρόπος είναι ο ρόλος.

1 hour
Τιμή: 19.00 €
  •  Διαθέσιμα
  •  Μη διαθέσιμα
Χρησιμοποιούμε cookies για ανάλυση πληροφοριών, εξατομικευμένο περιεχόμενο και διαφημίσεις. Συνεχίζοντας την περιήγηση, αποδέχεστε αυτήν τη χρήση. Μάθετε περισσότερα εδώ
Ok Decline