TherapyToday

TherapyToday

Γράφει η Σοφία Σινδάκη*

 

Η άμυνα για την αντίσταση στην αλλαγή και στην εξέλιξη είναι οι αρνητικές σκέψεις. Αυτές μπορούν να μας εγκλωβίσουν στο παρελθόν, σε μια κατάσταση που δεν μας ικανοποιεί και να μας κάνουν δυσλειτουργικό στην καθημερινότητα μας. Οι αρνητικές σκέψεις έχουν τη δύναμη να επηρεάσουν τη διάθεση και τη συμπεριφορά μας.

Ποιες σκέψεις χρειάζεται να κάνουμε ώστε να μας δημιουργούν το αίσθημα της χαράς;

1. Να αντικαταστήσω τη λέξη «πρέπει» με τη λέξη «είναι καλό να..». Δοκίμασε το!
2. Για να αγαπήσω τους άλλους και να μπορώ να προσφέρω σε αυτούς, πρώτα είναι καλό να αγαπήσω τον εαυτό μου!
3. Αν προσπαθώ να καταλάβω τι σκέφτονται οι άλλοι, το σίγουρο είναι ότι θα μπερδέψω το μυαλό μου
4. Οι άλλοι για να αλλάξουν θα πρέπει να έχουν διάθεση να δουλέψουν με τον εαυτό τους και μόνο αν το αποφασίσουν οι ίδιοι
5. Κάνω το καλύτερο που μπορώ να κάνω και ας μην είναι εφικτό πάντα
6. Εγώ είμαι υπεύθυνος για τις πράξεις μου
7. Είμαι ευγνώμων για όσα έχω καταφέρει
8. Τα λάθη είναι εμπειρίες και μαθήματα που με κάνουν πιο ώριμο και δυνατό
9. Βάζω όρια για να προστατέψω τον εαυτό μου και το κοντινό μου περιβάλλον, γίνουν δε γίνουν αποδεκτά από όλους
10. Όταν κάποιος δε μένει ευχαριστημένος από κάτι που έχω πει ή κάνει δεν σημαίνει ότι με απορρίπτει σαν άνθρωπο
11. Δε με αφορά η ζωή των άλλων, αλλά ο δικός μου δρόμος σε αυτή

Είναι καλό να προσπαθούμε να βγάλουμε την αρνητικότητα από τη ζωή μας, δεν είναι εύκολο άλλα ούτε ακατόρθωτο.

Προσπάθησε να εντοπίσεις και να αναγνωρίσεις αυτό που σε κάνει να αντιστέκεσαι και να κάνεις αρνητικές σκέψεις!

 

*Ψυχολόγος, συνεργάτης therapy today

Κυριακή, 06 Σεπτεμβρίου 2020 19:01

Γιατί κάποιος να γίνει ψυχοθεραπευτής;

Γράφει ο Γιάννης Αγγελής*

 

Το αιώνιο ερώτημα που ταλανίζει κάθε θεραπευτή και μέσα από αυτό γεννιούνται πολλά υπό- ερωτήματα; Γιατί υπεισέρχομαι σε αυτή τη διαδικασία; Τι αποζητώ τελικά από αυτή την επιλογή επαγγέλματος; Είναι επάγγελμα ή λειτούργημα; Είναι ταξίδι ή προορισμός; Στο συγκεκριμένο ερώτημα και υπο- ερωτήματα, θα προσπαθήσω να απαντήσω, όσο πιο επαρκώς μπορώ. Με τη μόνη διαφορά, είναι πως θα ξεκινήσω αντίστροφα.

Θα αναφερθώ αρχικά στους λόγους, που κατά τη γνώμη μου, δε πρέπει να ακολουθήσει κάποιος ή κάποια το συγκεκριμένο δρόμο.

Μη γίνεις θεραπευτής με πρώτο και κύριο λόγο, την απόκτηση χρημάτων

Αυτό είναι μέγα σφάλμα για πολλούς λόγους. Καταρχάς, αν είσαι προσανατολισμένος μόνο στο οικονομικό ζήτημα, στερείς από τον εαυτό σου, το κομμάτι της συν- δημιουργίας. Τι άλλο εξάλλου είναι η θεραπεία, από μια βαθιά ποιητική πράξη, αναδιαμόρφωσης του εαυτού, μετατρέποντας τον σε κοινωνό του καινούργιου. Επίσης, δε θα έχεις το απαραίτητο κουράγιο, για να το κάνεις πολλά χρόνια. Θα στερέψεις από ενέργεια, σαπίζοντας κάθε μέρα όλο και περισσότερο.

Αυτό δε σημαίνει βέβαια πως δε πρέπει να αμείβεσαι ικανοποιητικά για τις υπηρεσίες σου. Είσαι ένας άνθρωπος που θέλει να ζήσει από την εργασία του, όπως και οι υπόλοιποι.

Μη γίνεις θεραπευτής, για να υιοθετήσεις το ρόλο του σωτήρα. Είναι μια από τις μεγαλύτερες αυταπάτες, που μπορεί να έχει κάποιος. Να πιστεύεις στην σωτηρία και όχι τους σωτήρες. Οι σωτήρες έχουν την ψευδαίσθηση πως μπορούν να σώσουν τους πάντες, αναλαμβάνοντας συνάμα και την ευθύνη των άλλων. Κανείς δε μπορεί να κολυμπήσει αντί για άλλον στο νησί της σωτήριας.

Αυτό που μπορείς να κάνεις σαν θεραπευτής, είναι να του μάθεις το κολύμπι και δυναμώνοντας τον, να πάρει το ρίσκο να κολυμπήσει, που δεν είναι άλλο από το ρίσκο να ζήσει.

Μη γίνεις θεραπευτής για την εξουσία ή την αίγλη

Μη γίνεις θεραπευτής για την εξουσία και θα εξηγήσω ευθύς αμέσως, τι εννοώ. Πρέπει να ξεκαθαρίσω κάτι από την αρχή. Ο ρόλος του θεραπευτή έχει ισχύ. Είναι αφελής όποιος διατείνεται για το αντίθετο. Ένας θεραπευτής είναι κάτω από την ομπρέλα του ειδικού και η κάθε φράση του έχει βαρύτητα, είτε το αξίζει, είτε όχι. Ακόμα ο θεραπευτής ξέρει τα πάντα για το θεραπευόμενο και τις αδυναμίες του, ενώ το αντίθετο δεν ισχύει στον ίδιο βαθμό. Το ζήτημα είναι πως θα διαχειριστεί κάποιος την εξουσία, που έχει.

Υπάρχουν δυο λανθασμένοι τρόποι, με τους οποίους, συνήθως, χρησιμοποιείται. Αν νομίζεις πως δε την έχεις ή αν πιστεύεις πως είναι κάτι στατικό και απόλυτο, που δε μεταβιβάζεται, ούτε μετουσιώνεται σε κάτι διαφορετικό. Η εξουσία στη θεραπευτική σχέση, είναι σαν το πηδάλιο ενός καραβιού. Στην αρχή το έχει εξ ολοκλήρου ο θεραπευτής και με το πέρασμα του χρόνου, το αναλαμβάνει ο θεραπευόμενος, όντας πιο δυναμωμένος σε σχέση με το παρελθόν. Η ουσία της εξουσίας είναι να έχει μια δυναμική εξέλιξη μέσα στο χρόνο.

Μη γίνεις θεραπευτής, επειδή έχεις κουραστεί να διευρευνείς τα τρωτά σου σημεία και θέλεις να κρυφτείς πίσω τον ρόλο του φωστήρα. Μη γίνεις θεραπευτής για την αίγλη του επαγγέλματος και της κοινωνικής ισχύος που το διέπει, θέλοντας να ελκύεις εραστές και ερωμένες.

Να γίνεις θεραπευτής επειδή αγαπάς

Να γίνεις θεραπευτής, επειδή μέσα από αυτό το επάγγελμα, βρίσκεις ένα βαθύτερο νόημα ύπαρξης που ξεπερνάει αστραφτερές ετικέτες. Να γίνεις θεραπευτής, επειδή αγαπάς τους ανθρώπους και πιστεύεις πως έχουν εσωτερικό πλούτο ανεκτίμητης αξίας, που για διάφορους λόγους μένει ανεκμετάλλευτος.

Να ξεκαθαρίσω σε αυτό το σημείο, πως όταν μιλάω για αγάπη, αναφέρομαι στην ενήλικη εκδοχή της. Μια αγάπη που δεν έχει στοιχεία συν εξάρτησης και ιδιοτελών κινήτρων. Μια αγάπη μεστή και ολόκληρη, που σε περιλούζει, όταν βλέπεις τον θεραπευόμενο να προχωράει χωρίς να σε έχει ανάγκη πια. Να γίνεις θεραπευτής, επειδή διακατέχεσαι από μια αδάμαστη περιέργεια για την αλήθεια. Επειδή επιθυμείς να κατανοήσεις αυτό το κόσμο, που κάνει τα απλά σύνθετα και τα σύνθετα απλά, χάνοντας με αυτό τον τρόπο την ουσιώδη συνοχή του.

Να γίνεις θεραπευτής, επειδή επιθυμείς να εμβαθύνεις μέσα σου συνεχώς. Επειδή ξέρεις πως δεν υπάρχουν τέλειοι θεραπευτές, απλά αυτοί που θέλουν να εξελιχθούν εις βάθος και αυτοί που αγαπούν μόνο το τίτλο, μη θέλοντας να πληρώσουν πια το τίμημα της προσωπικής εξέλιξης.

Να γίνεις θεραπευτής, επειδή θεωρείς πως κάθε ομαδική προσπάθεια, που σέβεται τον εαυτό της, οφείλει να στηρίζεται σε υγιείς ατομικότητες.

Να γίνεις θεραπευτής, επειδή σου αρέσει να συγκινείσαι. Δεν είναι τυχαίο που χρησιμοποιώ αυτή τη λέξη. Η ετυμολογία της λέξης προέρχεται από το συν- κινούμαι. Δηλαδή κινείσαι μαζί με κάποιον άλλο. Γιατί το να είσαι θεραπευτής, είναι σαν να είσαι ξεναγός και συνάμα ταξιδευτής, στο πιο όμορφο και απαιτητικό ταξίδι, που δεν είναι άλλο από αυτό της επίγνωσης και της συνειδητότητας.

 

*Σύμβουλος ψυχικής υγείας - ψυχοθεραπευτής, συνεργάτης therapy today

 

πρώτη δημοσίευση: psychology.gr

Γράφει η Σοφία Σινδάκη*

 

Μπορεί να έχεις ζήσει πολλά στο παρελθόν, τα οποία σε ακολουθούν μέχρι σήμερα. Αυτό που είσαι τώρα, τα οφείλεις σε τώρα, το οφείλεις σε μεγάλο βαθμό στις εμπειρίες του παρελθόντος. Το παρελθόν είναι σημαντικό αλλά πιο σημαντικό είναι να ζεις το «τώρα», τις στιγμές που είσαι ευλογημένος που ζεις σήμερα, με αυτό το τρόπο θα καταλάβεις και τι σου έχει προσφέρει το παρελθόν. Κάθε μέρα έχεις την ευκαιρία να κάνεις μια νέα αρχή σε οποιαδήποτε τομέα της ζωής σου για να είσαι πιο ευτυχισμένος με τον εαυτό σου, σε σχέση με τους άλλους και για να είσαι πιο λειτουργικός στη καθημερινότητα σου. Το μέλλον είναι μέλλον κάτι άγνωστο. Γιατί να αγχωθείς για κάτι που δεν το ξέρεις? Ας το μάθεις πρώτα γιατί μπορεί να μη χρειαστεί να αγχωθείς. Με αυτό το τρόπο θα είσαι ψυχικά ξεκούραστος και πιο έτοιμος να διαχειριστείς ό,τι προκύψει!

1. ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΟΥ ΑΠΟ ΤΟ ΠΑΡΕΛΘΟΝ, ΜΗΝ ΑΓΧΩΝΕΣΑΙ ΓΙΑ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ
Το παρελθόν είναι σημαντικό γιατί σε δημιούργησε μέχρι το σήμερα. Ακριβώς αυτό, μέχρι σήμερα. Το σήμερα είναι το παρών και όταν σκέφτεσαι και μένεις στο παρελθόν δε ζεις το σήμερα, χάνεις τις στιγμές του παρόντος. Το μέλλον δε το ξέρεις, πως μπορείς να αγχωθείς για το άγνωστο? Το «τώρα» έχει τη δική του δύναμη και σημασία. Ουσιαστικά, το παρών υπάρχει, δεν υπάρχει ούτε το παρελθόν, ούτε το μέλλον. Δεν είναι εύκολο να ζεις τη ζωή σου μέσα από την ανάμνηση και την αναμονή.

2. ΜΗΠΩΣ ΔΕ ΣΟΥ ΑΡΕΣΕΙ Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΟΤΗΤΑ ΣΟΥ?
Μήπως στεναχωριέσαι ή απογοητεύεσαι από ένα πρόσωπο στο κοντινό σου περιβάλλον? Μήπως δε σου αρέσει η δουλειά σου? Μήπως κάνεις αρκετά πράγματα αλλά νιώθεις ένα κενό όταν επιστρέφεις σπίτι? Αρχίζεις και συνειδητοποιείς ότι όλη αυτή η αρνητική ενέργεια συσσωρεύεται μέσα σου και είναι κακό για τη σωματική και ψυχικής σου υγεία? Κάνε μια ενδοσκόπηση και βρες ποιο είναι αυτό το στοιχείο μέσα στη μέρα σου που σου δημιουργεί «ένα κόμπο στο λαιμό?». Νιώσε το συναίσθημα και παρατήρησε πως αυτό σε επηρεάζει σωματικά. Τι μπορείς να κάνεις?
Μίλησε στον άνθρωπο που τον αφορά και εξέφρασε αυτό που νιώθεις ελεύθερα
Δύσκολο μεν αλλά προσπάθησε να βγάλεις τον αρνητισμό από πάνω σου. Σαν κάτι να θέλεις να πετάξεις στα σκουπίδια
Αναγνώρισε και εμπιστεύσου στα συναισθήματα σου

3. ΜΗΝ ΞΕΧΝΑΣ ΤΟ ΣΤΟΧΟ ΣΟΥ, ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΧΑΝΕΙΣ ΤΟ ΣΚΟΠΟ ΣΟΥ
Η ζωή είναι ένα όμορφο ταξίδι με πολλές και διάφορες στιγμές, θα σε βοηθήσει να έχεις ένα προορισμό ή γενικά μια κατεύθυνση. Βέβαια αν υπερβάλεις με το να σκέφτεσαι μόνο πως θα φτάσεις στον προορισμό και χάνεις τη μαγεία της διαδρομής, υπάρχει πιθανότητα να μην φτάσεις ποτέ στον προορισμό σου.

4. Η ΔΥΝΑΜΗ ΤΗΣ ΕΠΙΛΟΓΗΣ
Η επιλογή είναι πολύ εύκολη και ταυτόχρονα δύσκολη λέξη. Για να είσαι σε θέση να επιλέξεις, απαιτείται να έχεις συνειδητοποιήσεις τη κατάσταση που βρίσκεσαι. Για να επιλέξεις είναι καλά να ξέρεις το παρών. Όταν γνωρίζεις τα συναισθήματα και τις ανάγκες σου στο εδώ και τώρα σε βοηθάει από μόνο του να κάνεις τη καλύτερη επιλογή για σένα.

 

*Ψυχολόγος, συνεργάτης therapy today

Του Γιάννη Αγγελή*

 

Καλέ μου φίλε,
αναρωτιέμαι και εγώ, για ποιο λόγο αποφασίζω να σου γράψω αυτό το γράμμα. Το πιο πιθανό, είναι ότι σου γράφω, για να σε ξορκίσω. Για να σε φοβάμαι λιγότερο. Ίσως πάλι να μην είναι αυτός ο λόγος. Ίσως σου γράφω, για να επικοινωνήσω μαζί σου, θέλοντας να σε κατανοήσω, όσο το δυνατόν περισσότερο.

Θα ξεκινήσω με μια παραδοχή θέλοντας, να είμαι ειλικρινής με τον εαυτό μου και με σένα. Με τρομάζεις πολύ, όπως και τους υπόλοιπους συνανθρώπους μου. Σκέφτομαι συνεχώς μήπως συμβεί κάτι άσχημο σε μένα και στους οικείους μου που αγαπώ. Είμαι ακόμα πεπεισμένος πως η οικονομική μου κατάσταση, θα πληγεί είτε άμεσα, είτε έμμεσα. Εξάλλου, η παγκόσμια οικονομία είναι ένα ντόμινο που δε μπορεί, να αποφύγει κανείς κάποιου είδους καταστροφή.

Από την άλλη πλευρά όμως, θα ήθελα να σε ευχαριστήσω, για τα δώρα, που μου προσφέρεις τόσο απλόχερα. Θα ήθελα να τονίσω βέβαια, πως τα δώρα σου είναι λουλούδια με αγκάθια. Τσούζουν αρκετά την πρώτη φορά, που ακουμπούν κάποιον, αλλά αν καταφέρεις, να βγάλεις τα αγκάθια, θα βλαστήσουν πολλά όμορφα άνθη στη παλάμη κάθε χεριού και σε κάθε ανοιχτή ψυχή.

Θα σε ευχαριστήσω αρχικά, γιατί μου υπενθύμισες πόσο απαραίτητο για τις ζωές όλων μας, είναι ένα αξιόλογο δημόσιο σύστημα υγείας. Συνειδητοποίησα πόσο σημαντική, μπορεί να είναι η δημόσια υγεία και πόσο ουσιώδες είναι σαν πολίτης, να στηρίζω προς αυτή την κατεύθυνση, σε μια εποχή, που οτιδήποτε δημόσιο ισούται και με βαρίδιο.

Σε ευχαριστώ γιατί μου έδωσες μια δυνατή κλωτσιά, όντας ξαπλωμένος στο μαξιλαράκι της ασφάλειας, στο οποίο μισοκοιμισμένος καθώς ήμουν, ατένιζα την ζωή μου και το μέλλον. Δεν υπάρχει ασφάλεια. Όλα μπορούν, να ανατραπούν την κάθε στιγμή.

Η μοναδική ασφάλεια είναι η συμφιλίωση με την ανασφάλεια και το αναπάντεχο της ζωής.

Σε ευχαριστώ, γιατί μου είπες με ωμό και αληθινό τρόπο, πως το τέλος, δεν είναι πάντα τόσο μακριά όσο πιστεύω. Καραδοκεί σαν σκιά που αργά ή γρήγορα, θα με σκεπάσει. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα να επαναπροσδιορίσω ξανά τον σκοπό, για τον οποία ήρθα σε αυτό το κόσμο. Να συλλογιστώ ξανά τα θέλω μου, τα πρέπει που τα εμποδίζουν, όντας έτοιμος να χαράξω το καινούργιο όραμα που με περιμένει, παίρνοντας την ευθύνη της επιλογής μου.

Σε ευχαριστώ γιατί μου θύμισες, πως είμαι ένας εν δυνάμει ποιητής. Ναι, καλά ακούς. Είμαι ένας εν δυνάμει ποιητής, όχι μόνο εγώ, αλλά όλοι οι άνθρωποι. Αυτό που έχουμε να κάνουμε, είναι απλώς να χαράξουμε με τις λέξεις, τις πράξεις μας και την ματιά μας στον κόσμο, μια πινελιά αιωνιότητας και ομορφιάς σε μια καθημερινότητα και σε ένα σύμπαν, που φαινομενικά μοιάζει να μην έχει κανένα νόημα.

Σε ευχαριστώ, διότι συνειδητοποίησα πόσο ουσιώδης είναι η ανθρώπινη επαφή. Την επόμενη φορά που θα αγγίξω ένα χέρι, μια πλάτη, θα σταθώ μερικά δευτερόλεπτα παραπάνω και θα συνδεθώ βαθιά με αυτό που συμβαίνει. Θα νιώσω το σώμα μου, να χτυπάει με το παλμό ενός άλλου κορμιού, νιώθοντας αγαλλίαση και λύτρωση.

Σε ευχαριστώ, γιατί με βοήθησες να καταλάβω πως δεν υπάρχει άπειρος χρόνος σε αυτή τη ζωή. Ο χρόνος θα μου είναι αρκετός, αν έχω μόνο συνειδητότητα αυτού που είμαι και θα την ακολουθεί η δράση.

Κλείνοντας θα ήθελα να μοιραστώ μαζί σου, πως οι δυσκολίες και οι χαρές σε αυτό το ταξίδι στον κόσμο, είναι σαν τις εποχές που η μια διαδέχεται την άλλη. Δεν κρατάει τίποτα για πάντα. Το σημαντικό είναι να μαθαίνουμε και να χαιρόμαστε με το κάθε τι για όσο το ταξίδι διαρκέσει...

Αυτά είχα να σου να σου πω.

Αντίο, άσπονδε φίλε μου!

 

*Κοινωνικός λειτουργός - ψυχοθεραπευτής, συνεργάτης therapy today

 

Πρώτη δημοσίευση: psychology.gr

Η επιδημία COVID-19, αλλά και τα μέτρα που επιβλήθηκαν για τον περιορισμό της εξάπλωσής της, άλλαξαν την καθημερινότητα όλων μας. Είναι λοιπόν φυσιολογικό να νιώθουμε έντονα και δυσάρεστα συναισθήματα. Άγχος, φόβος για την υγεία μας ή την υγεία αγαπημένων μας προσώπων, θλίψη, αμηχανία, θυμός, είναι μερικά μόνο από αυτά, τα οποία όμως αργά ή γρήγορα θα περάσουν. Θα βγούμε δυνατότεροι και πιο συνειδητοποιημένοι από αυτή την κρίση.

Ορισμένες απλές συμβουλές, σαν «ψυχολογικές πρώτες βοήθειες»:

 

-Παραμένουμε αισιοδοξοι. Η επιστήμη θα νικήσει τον κορονοϊό, όπως νίκησε την πανώλη, τη φυματίωση και τόσες άλλες επιδημίες που ξεκλήριζαν την ανθρωπότητα.

-Παραμένουμε δημιουργικοί. Οι ώρες που περνάμε στο σπίτι είναι μια ευκαιρία να σκεφτούμε, να τραγουδήσουμε, να μαγειρέψουμε, να γράψουμε, να ονειρευτούμε.

-Ενημερωνόμαστε μόνο από τους επίσημους φορείς. Κλείνουμε τα αυτιά μας στα fake news και τις ασυνείδητες αναρτήσεις στα social media, που σκορπίζουν τον πανικό.

-Επικοινωνούμε ουσιαστικά με τα αγαπημένα μας πρόσωπα. Αν δεν μένουμε στο ίδιο σπίτι, χρησιμοποιούμε το τηλέφωνο ή το Skype, ιδίως αν πρόκειται για ηλικιωμένους.

-Δείχνουμε την υποστήριξη και την αλληλεγγύη μας στα πρόσωπα που μας χρειάζονται. Η επιδημία θα βοηθήσει να επανεκτιμήσουμε τι είναι σημαντικό και τι όχι στις ζωές μας.

-Δεν χάνουμε το χιούμορ μας. Είναι το καλύτερο «αντισηπτικό», που σκοτώνει κάθε άσχημο συναίσθημα.

-Αν νιώθουμε ότι το βάρος του άγχους και της θλίψης είναι μεγάλο, δεν διστάζουμε να ζητήσουμε βοήθεια από κάποιον ειδικό ψυχικής υγείας. Δεν είναι ούτε στίγμα, ούτε δείγμα αδυναμίας. Η therapy today προσφέρει τη δυνατότητα να ξεκινήσουμε online ψυχοθεραπεία με πιστοποιημένους θεραπευτές, από την άνεση του χώρου μας!

Γράφει ο Μάνθος Μυριούνης*

 

Είτε το θέλουμε είτε όχι, η πυρηνική -ή γονεϊκή μας- οικογένεια υπάρχει μέσα μας και το πνεύμα και η ατμόσφαιρά της κυριαρχεί και επηρεάζει αποφασιστικά κάθε μας κίνηση και συμπεριφορά καθόλη τη διάρκεια της ζωής μας. Μπορούμε ευθαρσώς λοιπόν να ισχυριστούμε ότι οι στάσεις και οι μελλοντικές μας συνειδήσεις είναι κατά ένα μεγάλο ποσοστό μια αναπαραγωγή ή και μια μετεξέλιξη των προσωπικών μας βιωμάτων. Αυτών που προέρχονται από την οικογένεια, στα σπλάχνα της οποίας μεγαλώσαμε, γαλουχήθηκαμε και ανατραφήκαμε. Και πως από την ιδιαίτερή της ατμόσφαιρα αντλούμε συνεχώς υλικό και προσωπικά βιώματα που θα μεταβιβάσουμε στο μέλλον. Είτε αυτούσια, είτε και παραλλαγμένα!

Η οικογένειά μας λειτουργεί σαν ένα παντοτινό σύστημα αναφοράς, στο οποίο πάντα θα γυρνάμε. Θα αναφερόμαστε τακτικά σε αυτό, συνειδητά ή ασυνείδητα, και ενίοτε θα το εξελίσουμε και θα το τροποποιούμε αναλόγως των συγκυριών που θα βρεθούν μπροστά μας.

Οι έρευνες που έχουν γίνει μας έχουν δείξει ότι στον τομέα της ψυχοδυναμικής της οικογένειας υπάρχουν δύο βασικές διαστάσεις:
Ο συναισθηματικός τόνος της οικογενειακής ζωής και ο τρόπος διαπαιδαγώγησης των παιδιών!

Στον συναισθηματικό τόνο έχουμε στο ένα άκρο την στοργή και στο άλλο άκρο την αυστηρότητα.

Ο τρόπος διαπαιδαγώγησης του παιδιού έχει στο ένα άκρο την αυτονομία και στο άλλο τον έλεγχο.

Ανάμεσα σε αυτές τις συναισθηματικές οριογραμμές σίγουρα κάπου υπάρχουμε όλοι μας, βιώνοντας ο καθένας την δική του οικογενειακή του και θαρρώ μοναδική εμπειρία διαπαιδαγώγησης του. Είναι σημαντικό να τονιστεί η μοναδικότητα της προσωπικής μας διαπαιδαγώγησης και αυτό γίνεται πιο κατανοητό όταν δούμε τις παράλληλες και εκ διαμέτρου αντίθετες πορείες ζωής αδελφών και μάλιστα διδύμων. Έτσι κάθε άνθρωπος ασκεί με μοναδικό τρόπο την γονεϊκότητα και κάθε παιδί εισπράττει με ξεχωριστό τρόπο την διαπαιδαγώγησή του!

Με δεδομένο αυτούς τους τύπους ψυχοδυναμικής της οικογένειας μπορούν να υπάρξουν οι στοργικοί και διαλεκτικοί γονείς ή οι απορριπτικοί και αυταρχικοί γονείς.

Στις ευκταίες περιπτώσεις οι γονείς εξασφαλίζουν τις βιολογικές ανάγκες των παιδιών τους, διατηρούν μια ισορροπία στον οικογενειακό χώρο με στοργή και αρμονία, πράγμα που όχι μόνο επιτρέπει αλλά και ενθαρρύνει τα παιδιά να αναπτύξουν όλο τους το δυναμικό στην ανώτερη του μορφή και τα καθιστά κυρίαρχες προσωπικότητες. Έχουν το θάρρος και το ειδικό βάρος να ξεχωρίσουν από μόνοι τους σαν χαρακτήρες και έτσι να καρποφορήσουν σαν άνθρωποι. Μπορούν μελλοντικά να αναλάβουν την ευθύνη του εαυτού τους και σαν αυθύπαρκτες προσωπικότητες να σχεδιάσουν και να υλοποιήσουν τα δικά τους σχέδια και ζητούμενα για το μέλλον με αυτοπεποίθηση και δημιουργικότητα.

Για να επιτευχθούν όλα αυτά, σημαντικής σημασίας και μεγάλης αποφασιστικότητας είναι ο ρόλος και η απήχηση του ποιοτικού χρόνου που οι γονείς αφιερώνουν στα παιδιά τους κατά το μεγάλωμα τους. Η κοινή γραμμή και οι σταθερές ηθικές αξίες που ομοθυμα εκφράζονται και απο τους δύο γονείς σε πλήρη σύμπνοια και σύμπλευση βοηθούν το παιδί να κατανοήσει και να ενστερνιστεί, αφού πρώτα με την σειρά του επεξεργαστεί μέσα του όλα εκείνα τα σημαντικά και κεφαλαιωδη χαρακτηριστικά που θα το καθοδηγούν στην ζωή του.

Βασικός κανόνας σε μια τέτοια πορεία είναι η συνέπεια λόγων και έργων από τους γονείς που πλάθει δυνατούς, συνεπείς, σταθερούς και ακέραιους χαρακτήρες. Που είναι και θα είναι ικανοί να αντιμετωπίσουν κάθε μελλοντική δυσκολία και πιθανά διλήμματα που δύναται να προκύψουν με την πρόοδο της ζωής και τις ραγδαίες πολλές φορές κοινωνικές αλλαγές. Τον δικό τους εξαιρετικό και ευεργετικό ρόλο παίζουν και οι επιβραβεύσεις και οι έπαινοι, λειτουργώντας καταλυτικά σαν σπόροι για μελλοντική πρόοδο. Ατσαλώνουν και ενδυναμώνουν τις προσωπικές ικανότητες και τα ταλέντα. Ενισχύουν την προσωπικότητα των παιδιών, τους δίνουν απίστευτη ώθηση και τα μαθαίνουν να ανταποκρίνονται ικανοποιητικά και στις επιτυχίες αλλά κυρίως στις αποτυχίες τους.

Εν κατακλείδι, μόνο εύκολο δεν είναι να είσαι πετυχημένος σαν γονιός!

Ο ρόλος και ο τρόπος με τον οποίο διεξάγεται αυτός αντανακλάται διαμπερώς στην σπουδαιότητα της αυτοπραγμάτωσης και της αυτενεργής πορείας του παιδιού. Ιδανικοί γονείς πιθανότατα δεν μπορεί να υπάρξουν. Αλλά η συνεχής και αδιάκοπη προσπάθειά τους για την δημιουργία μιας ευτυχισμένης οικογένειας, με κυρίαρχο συναίσθημα την αγάπη και την δοτικότητα θα δρέψει οπωσδήποτε γλυκείς καρπούς μελλοντικά.

Η φανερή στοργικότητα, η ενθάρρυνση της αυτονομίας και της αυτάρκειας και η ενίσχυση της ώριμης και υπεύθυνης συμπεριφοράς των παιδιών διασφαλίζουν σε μεγάλο ποσοστό μια ομαλή ψυχοκοινωνική ανάπτυξη στα παιδιά. Μια δημιουργική κοινωνικοποίηση και μια ωριμότητα που θα μπορεί να διαμορφώνει ικανούς και ευτυχισμένους ενήλικες.

Σε κάθε περίπτωση, εμπεριέχουμε μέσα μας την πυρηνική μας οικογένεια και με τον ίδιο τρόπο θα μεταδώσουμε στην δική μας οικογένεια όλα αυτά που με στοργή και αγάπη εισπράξαμε και έχουν γίνει πλέον δικά μας βιώματα. Έτοιμα να τα μεταβιβάσουμε με την σειρά μας στα δικά μας παιδιά.

 

*Ψυχολόγος - ψυχοθεραπευτής, συνεργάτης της therapy today

 

Βιβλιογραφικές αναφορές:

-Hoffman Lynn
Τα θεμέλια της οικογενειακής θεραπείας
Ένα εννοιολογικό πλαίσιο για την αλλαγή στα ανθρώπινα συστήματα

-Hoffman Lynn
Οικογενειακή θεραπεία
Μια προσωπική ιστορία

-Αντώνιος Ι. Στυλιανάκης Αρχιμανδρίτης
Αποκρίσεις σε υπεύθυνους γονείς

-Freud Sigmund
ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΜΙΑΣ ΑΥΤΑΠΑΤΗΣ

-Συλλογικό έργο
Σχολές Οικογενειακής - Συστημικής Θεραπείας

-Minuchin Salvador, Fishman H. Charles
Τεχνικές οικογενειακής θεραπείας

-Minuchin Salvador
Οικογένειες και οικογενειακή θεραπεία

-Τσαμπαρλή Αναστασία
Η ψυχαναλυτική προσέγγιση της οικογένειας

-Συλλογικό έργο
Η συστημική οικογενειακή θεραπεία του Μιλάνου
Συζητήσεις για τη θεωρία και την πρακτική

-Schneider Jacob Robert, Schneider Sieglinde
Συστημική αναπαράσταση με ζεύγος και φιγούρες
Νέες λύσεις στην εργασία ζεύγους και την προσωπική συμβουλευτική

 

Τετάρτη, 04 Μαρτίου 2020 13:10

Συναίσθημα: η μόνη αλήθεια

Γράφει ο Μάνθος Μυριούνης*

 

Ο όρος «συναισθηματική νοημοσύνη» αναφέρεται στην ικανότητα αναγνώρισης, κατανόησης αλλά και του αποτελεσματικου χειρισμού των συναισθημάτων που καθημερινά βιώνουμε σαν άνθρωποι. Η ποιότητά μας όμως προκύπτει από εναν άλλο ορισμό, αυτόν της «ενσυναίσθησης», δηλαδή το κατά πόσο μπορούμε να αισθανθούμε, να αντιληφθούμε και αν μπορούμε να νιώσουμε τα συναισθήματα των άλλων, των συνανθρώπων μας!

Οι συναισθηματικές ανάγκες του ανθρώπου είναι το ίδιο κι εξίσου σημαντικές με όλες τις άλλες ανάγκες του και η μη ικανοποίηση τους μπορεί να έχει πολλές και σοβαρές συνέπειες, άσχημες αλλά και καθηλωτικές για την αναπτυξιακή πρόοδο και πνευματική υγεία και του ίδιου, αλλά και να επιφέρει πλήθος δυσχερειών στο περιβάλλον μέσα στο οποίο ζει και υπάρχει. Όλες οι σχετικές μέχρι σήμερα μελέτες και έρευνες πάνω σε αυτή τη θεματική καταλήγουν όλες στα ίδια συμπεράσματα που συνοψίζονται στη χαρακτηριστική φράση:

"Τα συναισθήματα είναι για τον άνθρωπο ό,τι είναι και ο ήλιος για τα φυτά!

Αν θελήσουμε να δώσουμε μια πιο σαφή περιγραφή για τα συναισθήματα μπορούμε να αναφέρουμε ότι αυτά είναι η συνολική πληροφορία, η πληροφορία η οποία ενθυλακωνεται εντός μας και εν τέλει αποτελεί το γινόμενο που προκύπτει για τον βαθμό προσαρμογής μας με το περιβάλλον!

Η αμέσως επόμενη αναφορά που έρχεται στις σκέψεις των περισσότερων από εμάς είναι η διαδεδομένη και εύκολα αντιληπτή δυσκολία πολλών συνανθρώπων μας να εκφραστούν συναισθηματικά, αλλά και όταν το κάνουν αυτό, να γίνεται και να συνοδεύεται υπό το φόβο του κακόβολου σχολιασμού και του μαθημένου αποσυναισθηματισμού -λες και κάνουν κάτι κακό όταν διατυπώνουν πιο ανοιχτά κάτι που αισθάνονται- που εκπροσωπευε τον εαυτό τους. Κι αυτό επειδή τους είχε επιβληθεί σαν θέσφατο ότι είναι κατώτερη πράξη ή πράξη δειλίας, αδυναμίας συνοδευόμενη κι εμπουτιζομενη με εμφυλα στερεότυπα το να είσαι αυτοαναφορικός με τα συναισθήματά σου. Το αντίθετο βέβαια συμβαίνει.

Είναι ύψιστη ψυχική γενναιότητα!!!

Είμαι από αυτούς που υποστηρίζουν ότι "η απουσία βίωσης και έκφρασης συναισθημάτων, θετικών και αρνητικών, στην καθημερινή ζωή αποτελεί τη μοναδική μορφή αναπηρίας". Η ενδοσκοπική ανυπαρξία, η αδράνεια και η παντελής απουσία αντίδρασης περιγράφουν περισσότερο ένα αποκρουστικά ουδέτερο και νοητικά καθηλωμένο ον, παρά έναν άνθρωπο που ζει, κινείται και αλληλεπιδρά σ’ ένα περιβάλλον που συνεχώς σε προκαλεί να αντιδράσεις, να συμφιλιωθείς, να συμφωνήσεις και εν τέλει να συνδιαλαγείς και να αλληλεπιδράσεις μαζί του! Το να είναι κανείς άβουλος και άοσμος συναισθηματικά είναι κάτι που τρομάζει και ταυτόχρονα λυπεί, μιας και απαντιέται δυστυχώς σε πλήθος συνανθρώπων μας.

Για τις ευεργεσίες και τις ζωογόνες επιπτώσεις των συναισθημάτων στον άνθρωπο μπορεί, εκτός από τον ίδιο, να αποφανθεί και ολόκληρη η φύση που υπάρχει γύρω μας και που «συναισθηματίζει» κι αναπαριστά τον εαυτό της μέσα από τα απίθανα χρώματά της, τα περίεργα σχήματα των δέντρων και των πουλιών της, τους ήχους των νερών της και την πολυποίκιλη ύπαρξη όλων των ζωντανών που φιλοξενεί! Ας έχουμε υπόψιν μας ότι όλα ξεκινούν και κατακτούν ορθή και έγκυρη μορφή μέσα μας.

Η επίγνωση, η ενσυναίσθηση, η αναγνώριση και η κατανόηση των συναισθημάτων του διπλανού μας συνάμα με τήν δική μας αυτογνωσία και την ταυτόχρονη συνδιαλλαγή και ζύμωση των συναισθημάτων μέσα μας αποτελούν τη βάση και την ωρίμανση για την εγγύτητα στις ψυχές των ανθρώπων και μαλιστα σε δεδομένο χωροχρόνο, αυτόν της Ελλάδας του 2020, που καθιστά τα παραπάνω πιο απαραίτητα από ποτέ. Προφανώς η αντιληπτικότητα στα συναισθήματα μοιάζει σαν την ύψιστη μορφή ευφυΐας σήμερα, μιας και η στυγνή ατομικότητα και η αυστηρή πλην ανούσια ιδιωτεία, συναισθηματική ή και άλλη, ήταν σαφέστατα ένας πρόδρομος παράγοντας που οι κοινωνίες μας ξέπεσαν ηθικά και πολιτισμικά και κατόπιν και οικονομικά!

Το να κατανοείς και να συμπάσχεις με τα συναισθήματα του συνανθρώπου σου σε κάνει αναμφισβήτητα καλύτερο άνθρωπο και σου δίνει τη δυνατότητα και την ευκαιρία να δραπετεύεις από τον μίζερο τρόπο ζωής, της άχαρης συναισθηματικής ιδιώτευσης με τον αυτιστικό τρόπο ζωής των μεγαλουπόλεων, κατακτώντας έτσι τον τίτλο του αλληλέγγυο, του αλτρουιστη και εν τέλει ενεργού πολίτη. Εμείς οι άνθρωποι με τις θετικές και τις αρνητικές μας πλευρές, θέλουμε να ενισχύουμε την ανταλλαγή των συναισθημάτων με τους διπλανούς μας, να επιδιώκουμε την κατανόηση αυτών και όταν δυσκολευόμαστε με κάποια από αυτά να προσπαθούμε να καταλάβουμε και να συναισθανθούμε τις δυσκολίες και τις λύπες των άλλων αλλά και να χαρούμε με τις χαρές τους.

Εξάλλου η θυμοσοφη διάθεση του λαού μας ρητά μας προτρεπει:

"Τη χαρά να την επικοινωνούμε κάνοντας την διπλή και τη λύπη την κόβουμε στη μέση όταν έχουμε την δύναμη να την μοιραστουμε."

 

*Ψυχολόγος - ψυχοθεραπευτής, συνεργάτης της therapy today

 

Προτεινόμενη Βιβλιογραφία:

  • Bradberry, Travis & Greaves, Jean (2006). Συναισθηματική Νοημοσύνη: Το απλό βιβλίο. Αθήνα: Κριτική.
  • Goleman, Daniel (1998). Η Συναισθηματική Νοημοσύνη: Γιατί το EQ είναι πιο σημαντικό από το IQ. Αθήνα: Ελληνικά Γράμματα.
  • Goleman, Daniel (1999). Η Συναισθηματική Νοημοσύνη στο χώρο της εργασίας. Αθήνα: Ελληνικά Γράμματα.
  • Goleman Daniel, Boyatzis Richard & McKee Annie (2002). Ο Νέος Ηγέτης: Η δύναμη της συναισθηματικής νοημοσύνης στη διοίκηση οργανισμών. Αθήνα: Ελληνικά Γράμματα.
  • Gottman, John (2000). Η Συναισθηματική Νοημοσύνη των παιδιών. Αθήνα: Ελληνικά Γράμματα.
  • Καφέτσιος, Κωνσταντίνος (2005). Δεσμός, συναίσθημα και διαπροσωπικές σχέσεις. Αθήνα: Τυπωθήτω
  • Παππά, Βασιλική (2013). Η Λογική των συναισθημάτων: Συναισθηματική Ανάπτυξη και Συναισθηματική Νοημοσύνη. Αθήνα: Οκτώ.

Από τον Άγγελο Λεβέντη*

Το ταξίδι για μια Ζεν Ζωή συχνά ξεκινά σε μια στιγμή κρίσης, μια στιγμή μετάβασης ή και μια στιγμή απόφασης για αλλαγή. Είναι αυτές οι στιγμές που χρειαζόμαστε περισσότερο από ποτέ να νιώσουμε ασφάλεια και εμπιστοσύνη για να μιλήσουμε και να μοιραστούμε, να στηριχτούμε, να συνδεθούμε με το κέντρο μας και τις επιθυμίες μας. Θέλουμε απλώς να υπάρχουμε, να πάρουμε αποφάσεις, να ξεφύγουμε από καταστάσεις και συμπεριφορές που μας δυσκολεύουν και μας κρατούν πίσω, και να αρχίσουμε να ζούμε μια πιο ήρεμη και ισορροπημένη, Ζεν Ζωή.

Το ποιο θα είναι το πρώτο βήμα ή το καθοριστικό βήμα για αυτό το ταξίδι είναι διαφορετικό για τον καθένα. Ξεκινά με το σημείο που θα κάνω το συμβόλαιο με τον εαυτό μου ότι για ένα χρονικό διάστημα θα δεσμευτώ να διερευνήσω, να επεξεργαστώ, να δουλέψω πάνω στα κομμάτια που δεν είναι λειτουργικά στη ζωή μου ή στους τομείς της ζωής μου που θέλω να βελτιωθούν.

Μπορεί να είναι μια ατομική συνεδρία ή ένα εισαγωγικό σεμινάριο αυτογνωσίας. Να θέλω να βρεθώ σε έναν ασφαλή χώρο ελεύθερα σε ατομικό επίπεδο για να εκφραστώ όπως και όσο θέλω και θα έχω έναν επαγγελματία να με καθοδηγήσει. Άλλοτε νιώθω την ανάγκη για μια άτυπη “οικογένεια” – την ομάδα – για να ακουμπήσω τους πόνους, τις ανησυχίες και τους προβληματισμούς, τις δυσκολίες μου καθώς και τις ευχάριστες στιγμές, τις στιγμές που χαίρομαι και περηφανεύομαι, τις στιγμές που ερωτεύομαι και αγαπάω.

Η ομαδα εχει μια μαγεια και μια δυναμη και μπορει να αποτελεσει τον πυρηνα της εξελιξης σου.

Όταν είσαι δυνατός/ή στην ομάδα μπορείς να είσαι δυνατός/ή στην κοινωνία και στη ζωή σου και να διαχειρίζεσαι ό,τι κι αν συμβεί.

Ζεν Ζωή βιώνεις μέσα από: Αναγνώριση – Αποδοχή – Αγάπη

Ζεν Ζωή αποκτάς μέσα από: την επόμενη εμπειρία που θα σε φέρει πιο κοντά στο κέντρο σου ή θα διευρύνει τους ορίζοντες σου.

Τα πιο συχνά ερωτήματα που μπορεί να σε απασχολήσουν είναι:

Και πόσο καιρό θα διαρκέσει;
Αυτό μόνο ο ταξιδιώτης το ξέρει…

Το ταξίδι σου μπορεί να είναι όσο σύντομο ή όσο μακρύ επιθυμείς εσύ.

Κάποιοι άνθρωποι κάνουν ένα σύντομο μονοπάτι και βρίσκοντας μια λίμνη με νερό μπορούν να ξαποστάσουν. Κάποιοι άλλοι ξεκινούν για μια μικρή βόλτα στο δάσος κι ανακαλύπτουν πανέμορφα διαφορετικά μονοπάτια, ίσως στο δρόμο τους βρεθεί κάποιος βράχος για αναρρίχηση και σταθούν για λίγο στην κορυφή να αγναντέψουν τη θέα λίγο προτού συνεχίσουν για νέες περιπέτειες. Θυμήσου όταν συναντήσεις εμπόδια και δυσκολίες ότι, όταν το ταξίδι γίνει αρκετά δύσβατο δε σημάνει το τέλος! Θυμήσου ότι εκείνη η στιγμή είναι που πρέπει να επιμείνεις και να το ξεπεράσεις και να δεις ότι θα βρεθείς σε ένα ξέφωτο και θα ζήσεις μια στιγμή Ζεν (=βιωματική σοφία)!

Η θεραπεία μπορεί να διαρκέσει οποιοδήποτε διάστημα μεταξύ μιας συνεδρίας, μερικών μηνών ή μερικών χρόνων. Όλα εξαρτώνται με το τι θέλω και τι έχω ανάγκη. Αν έρθω με ένα πολύ συγκεκριμένο θέμα μπορεί μερικές συνεδρίες να είναι αρκετές. Αν έχω πιο πολύπλοκα θέματα ή χρόνια θέματα μπορεί να χρειαστώ παραπάνω. Αν έχω κάποιες πυρηνικές πεποιθήσεις που θέλω να αλλάξω ή κάποια έντονα τραυματικά ή παιδικά βιώματα που θέλω να απαλύνω και να διαχειριστώ θα χρειαστεί να δώσω τον απαραίτητο χρόνο για να νιώσω καλά. Αν θέλω ένα υποστηρικτικό πλαίσιο για να μπορέσω να σταθώ στα πόδια μου τότε θα παραμείνω για όσο καιρό το έχω ανάγκη.

Πότε και πώς μπορώ να ενταχθώ σε μια ομάδα;
Κάνοντας πρώτα μία τουλάχιστον συνάντηση με τον θεραπευτή για να συζητήσω τι έχω ανάγκη, τι χρειάζομαι, ποιο(α) είναι το αίτημα(τα) και ποιες οι προσδοκίες μου από τη θεραπεία. Έπειτα ο θεραπευτής θα με ενημερώσει για την κατάλληλη στιγμή που μπορώ να ενταχθώ σε μια on-goingή σε μία νέα ομάδα ανάλογα με τη μέρα που με βολεύει και εμένα.

Πώς θα καταλάβω αν είναι για εμένα;
Μια πρώτη ατομική συνεδρία ή η συμμετοχή σε ένα βιωματικό σεμινάριο είτε είναι θεματικό είτε ανοιχτής θεματολογίας θα μου δώσει τις πρώτες πληροφορίες και απαντήσεις που αναζητώ και ίσως να προσφέρει ως ενός βαθμού ανακούφιση σε φλέγοντα ζητήματα.

Είναι καλύτερα να ξεκινήσω με ατομικά ή με ομάδα;
Όποιο νιώθω πιο οικείο και εύκολο για αρχή. Οι ανάγκες κάθε ατόμου είναι μοναδικές και απόλυτα σεβαστές για αυτό υπάρχουν όλες οι επιλογές. Πολλά άτομα ξεκινούν μερικές συνεδρίες ατομικές και συνεχίζουν σε ομάδα ή παρακολουθούν 1-2 εισαγωγικά βιωματικά σεμινάρια και εντάσσονται μετέπειτα σε ομάδα, κάνουν έναν κύκλο ομαδικών συνεδρίων και μπορεί ενδιάμεσα ή μετέπειτα να κάνουν ατομικές συνεδρίες ή κάνουν μια ατομική συνεδρία και εντάσσονται σε ομάδα. Αυτό το συναποφασίζει ο θεραπευτής με τον ενδιαφερόμενο.

Κι αν δεν έχω ανάγκη για θεραπεία;
Ένα υποστηρικτικό πλαίσιο ανθρώπων που είναι εκεί για εμένα χωρίς κρίσεις και διακρίσεις και μια διαδικασία αυτογνωσιακή που με οδηγεί να γνωρίζω καλύτερα τον εαυτό μου είναι σίγουρα ό,τι πιο σημαντικό στη σημερινή εποχή: Το να ξέρω καλύτερα τον εαυτό μου σημαίνει ότι μπορώ να ανταπεξέλθω καλύτερα σε ό,τι κι αν συμβεί. Προετοιμάζομαι και ενεργώ έχοντας καλύτερο έλεγχο του εαυτού, των σκέψεων και των πράξεων μου. Είμαι στο Ζεν μονοπάτι.

 

Προτεινόμενη βιβλιογραφία:

Ζεν ή η τέχνη της απλής ζωής, Masuno Shunmyo – Εκδόσεις Πατάκη
Το δώρο της ψυχοθεραπείας, Irvin D. Yalom – Εκδόσεις Καστανιώτης
Σύγχρονες Ψυχοθεραπείες στην Ελλάδα, Συλλογικό – Εκδόσεις Ασημάκης

________________________________________________________________________

*Ο Άγγελος Λεβέντης είναι Κοινωνικός Λειτουργός, Ψυχοθεραπευτής – Ψυχοδραματιστής. Εργάζεται στον ΟΚΑΝΑ και παράλληλα είναι επιστημονικά υπεύθυνος του Κέντρου Ψυχοθεραπείας Zen Therapy Center με έδρα το Γουδή (Αθήνα) όπου παρέχονται ατομικές συνεδρίες ενηλίκων – εφήβων, βιωματικά σεμινάρια αυτογνωσίας, ψυχοθεραπευτικές ομάδες, θεραπεία οικογένειας και ζεύγους. Επίσης, είναι συνεργάτης της therapy today, της 1ης υπηρεσίας e-ψυχοθεραπείας στην Ελλάδα.

https://angelosleventis.gr

Πέμπτη, 05 Δεκεμβρίου 2019 12:13

Ένας χρόνος therapy today!

Η Therapy Today, η πρώτη υπηρεσία e-ψυχοθεραπείας στην Ελλάδα, συμπληρώνει ένα χρόνο λειτουργίας. Σας ευχαριστούμε όλες και όλους για την προτίμηση και την εμπιστοσύνη σας!

Όσο προχωρά ο 21ος αιώνας, η ψυχοθεραπεία δεν θα είναι πλέον μια πολυτέλεια για «λίγους». Η χρήση του διαδικτύου εγκαινιάζει μια νέα εποχή για την ψυχοθεραπεία, που μπορεί να γίνει εύκολα, οικονομικά, χωρίς περιορισμούς. Το όραμά μας είναι να παρέχουμε σε όλες και όλους την ψυχοθεραπεία του αύριο, σήμερα.

Στη Therapy Today έχουμε δημιουργήσει μια υψηλού κύρους ομάδα επαγγελματιών ψυχικής υγείας. Συνεργαζόμαστε αποκλειστικά με έμπειρους ψυχολόγους, ψυχιάτρους και συμβούλους ψυχικής υγείας, με πιστοποιημένη εκπαίδευση σε ένα ή περισσότερα είδη ψυχοθεραπείας, που δραστηριοποιούνται νόμιμα από το δικό τους γραφείο/ ιατρείο.

Μέσω της υπηρεσίας μας, μπορείτε να επιλέξετε την e-ψυχοθεραπεία που σας ταιριάζει από 6 διαφορετικά είδη (ψυχαναλυτική, γνωστική - συμπεριφορική, συστημική, συμβουλευτική, υποστηρικτική, θεραπεία μέσω τεχνών). Επίσης, υπάρχει η δυνατότητα ψυχοθεραπείας ζεύγους, συμβουλευτικής γονέων και συμβουλευτικής ΛΟΑΤΚΙ+ ατόμων και οικογένειας. Στην περίπτωση που συναντήσετε δυσκολία στην επιλογή e-ψυχοθεραπείας, ο επιστημονικός υπεύθυνος της Therapy Today θα σας βοηθήσει να ανακαλύψετε την καταλληλότερη για σας.

Αν είστε ψυχοθεραπευτής/τρια, συνεργαστείτε μαζί μας! Μπορείτε να κάνετε συνεδρίες με άτομα που βρίσκονται σε οποιοδήποτε μέρος του κόσμου, τις ημέρες και ώρες που εσείς θέλετε, χωρίς να μετακινηθείτε από το γραφείο ή το ιατρείο σας.

Τα ξημερώματα της 28 Ιουνίου 1969 έγινε εισβολή των ειδικών δυνάμεων της αστυνομίας στο gay bar “Stonewall” της Νέας Υόρκης, με πρόφαση την παράνομη πώληση οινοπνεύματος. Οι συλλήψεις και η βία που ακολούθησε προκάλεσαν την αντίδραση των θαμώνων, η οποία συνεχίστηκε τις επόμενες ημέρες, οδηγώντας στον σχηματισμό του “Gay Απελευθερωτικού Μετώπου” (Gay Liberation Front).

Ανάμεσα στις διεκδικήσεις του ήταν η προστασία των LGBT ατόμων στον εργασιακό χώρο, η ανάκληση των αναχρονιστικών νόμων περί σοδομισμού και η θέσπιση νομοθεσίας κατά των διακρίσεων.

Διαβάστε το πλήρες άρθρο του Νίκου Μοσχόπουλου, επιστημονικού υπεύθυνου της σελίδας μας, στην πύλη ψυχολογίας Psychology.gr

Σελίδα 1 από 2
Χρησιμοποιούμε cookies για ανάλυση πληροφοριών, εξατομικευμένο περιεχόμενο και διαφημίσεις. Συνεχίζοντας την περιήγηση, αποδέχεστε αυτήν τη χρήση. Μάθετε περισσότερα εδώ
Ok Decline